MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Voor als het ff totaal ergens anders over gaat...

Moderator: Moderator

Plaats reactie
Gebruikersavatar
jaapio
Special member
Special member
Berichten: 786
Lid geworden op: vr apr 13, 2007 07:18
Type Corolla: E10
Auto: P9 en MR2
Locatie: Limburg/Brunssum

MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door jaapio » wo apr 04, 2018 15:59

Voor hen die van lezen houden..... ga verder.
Houd je niet van lezen..... ik zou dan niet verder gaan :lol:

Afgelopen Paasweekend was weer de jaarlijkse meeting van MR2 club, The Wild-Bunch. Nu hier ook wat MR2 aanhangers zitten, Kees ook mee is geweest, leek het me leuk om hier ook mijn verslagje te plaatsen van onze belevenissen.

Zou dit niet de bedoeling zijn dan verwijder het maar.


Hieronder het verslag ;)

Je gelooft het niet, ik verzin het ook niet, maar na 4 dagen het ei-feest gevierd te hebben zou je denken, voor mij even geen ei meer. Maarrrrrr heb er net weer eentje achterover gedrukt hoor wetende dat drukken problematisch kan worden.

Tjongejonge, spreekt de één van afkicken, maak ik er “bijkomen” van. Dit heeft dan meerdere betekenissen. Bijkomen van het bijkomen en van een wederom een geweldige editie “Wild Bunch Paas Editie te Duderstadt”. Moe, voldaan, genoten en vol gepropt. Enkele kilo’s aange…. bijgekomen hahaha maar ook afgevallen, in die zin dat de banden van de MR2 weer heel wat rubber hebben achter gelaten op Duderstadts wegen.

Voor ons zou het nu het vierde jaar achtereen Duderstadt gaan worden. Vanaf de eerste Paas meeting in 2014 verslaafd. Verslaafd aan het hotel, de omgeving, en elke keer weer het fenomenale eten aldaar. Wie zegt hier iets te kort te komen is niet lekker bij zijn hoofd. Alhoewel sommige voorbij vliegende foto’s her en der anders doet vermoeden hahaha….. en dan over de bochtige wegen maar te zwijgen. I love it.

Even zag het er naar uit dat deze editie 2018 aan onze neus voorbij zou gaan. Waarom? Sommige dingen gaan gewoon voor en als dan je grootste vriend, betrouwbaarste vriend ziek is dan gaat hij voor, voor alles. Och och wat was Bertju ziek in de dagen vlak voor het evenement van het jaar zou gaan beginnen. Gelukkig leek het de maandag voor de Paas editie beter te gaan met mijn kleine vriend. We konden het zo nog even aankijken maar op de dag des oordeels was meneer toch helemaal genezen….joepieeeeeee.

Enkele dagen voordien was de MR2 er al helemaal klaar voor. Netjes gepoetst, voorzien van frisse olie en olie filter wetende dat hij weer aan de bak mag daar in het Harz gebied. Tassen al ingepakt, veel is er niet nodig dus ruimte zat. Donderdagmorgen, lekker vroeg op (ahum dat ben ik altijd wel) Bertju uitlaten en een laatste keutel inspectie. Yesssssssss….mooi van kleur, strakke vorm en vooral makkelijk op te rapen hahaha. Niks mis mee met Bertju en zijn uitwerpselen. Klaar voor vertrek. Jaja op donderdag al. Wij gaan meestal een dagje eerder omdat het kan, omdat het gaaf is. Wat zullen we doen, hoe laat zullen we vertrekken? Die vraag stellen we ons elke keer weer. Maar als zo vaak, eigenlijk altijd wel, vertrekken we vroeg. Zo rond 8.00 uur op donderdagmorgen verbraken we de stilte in de straat. Een mooi geroffel gaf aan dat we Brunssum gaan verlaten. Off we go….Duderstadt here we come. Klein stukje binnendoor, Schinveld, Gangelt en bij Heinschberg de autobahn op en daar kan je dan meteen de MR2 de sporen geven. Het mag daar dus maken we er ook gebruik van. Bertju heeft zich inmiddels bij de voeten van Yvonne genesteld en ligt te slapen. Jammer genoeg is het weer niet van dien aard dat het dakje eraf kan. Wel droog maar toch de dreiging van neerslag. Dicht laten dan maar. Boeiuuuuuuuuuu …….

Het is totaal niet druk op de weg. Kunnen lekker doorrijden en ook bij de baustellen kunnen we goed doorrijden. Helemaal top. Al snel hebben we ruim 250km achter de kiezen en houden even bij “Am Biggenkopf” een pauze om zo al even te wennen op wat komen gaat hahaha…..
Even de beentjes strekken, plasje plegen. Bertju kan dan ook even zijn ding doen. Bakkie koffie en een appelflap. Dan weer verder. In de buurt van Kassel duiken we de autobahn af om zo het laatste stuk binnendoor te rijden.
Het zal een uur of één zijn als we zuhause ankommen. Zo voelt het elke keer wel. Altijd weer het vriendelijke personeel. Meteen al krijgen we een sleutel in de handen gedrukt. Uuhh ist das ein zimmer mit balkon? Ich rauche. Ja sicher, weis ich doch……krijg je dan te horen. Hoe mooi is dat dan dat je het zelf niet eens hoeft te vragen.
We laden de boel uit, brengen de zooi naar de kamer en dan fängt es an. Caffee mit ein brödchen…..startschot is nu echt gegeven. Zur Erholung is eten, drinken en genieten.
Gassiemeine, zegt Yvonne, we zijn de dompelaar vergeten. Sjeisssseeeeee wil toch wel graag een bakkie drinken als ik de kijkers in alle vroegte open heb. Dat wordt dan ons eerste toertje in het Harz gebied.
De hele weg is het zo goed als droog geweest. Er breekt zelfs een zonnetje door. Mirjam en Christiaan zijn niet ver van Duderstadt af en hun laten via een foto zien dat het daar gewoon sneeuwt. Bijzonder……
Onderweg stoppen we ergens in Duderstadt op jacht naar een kleine waterkoker. Gelukkig gevonden en terug naar het hotel om nog te genieten van de rust want als de bende kompleet is, is de rust ook verdwenen.
De tijd lijkt een spurt genomen te hebben, tjonge gaat die snel ineens. Tijd om te gaan eten. Uiteraard eten we in het hotel. Never change a winning team, het eten is daar geweldig. Lekker schnitzel, biertje erbij. Heerlijk maarrrrrrrrrrrr dan krijgen we ook de eerste tekenen van een wel heel voldaan gevoel, met nadruk op voldaan. Het was weer heerlijk. De drie biertjes die ik genuttigd had deden ook hun uitwerking……gassiemeine ik kan me andere tijden herinneren hahaha

Voor Bertju is het geen feest deze reis. Niks lekkers van de tafel. Het gaat nu goed met hem en dat willen we ook zo houden. Wat een ellende was dat met hem een week eerder. Arm knulletje had het echt goed te pakken. Daarom hadden we nu ook speciaal voer mee. Het was al zover dat we dat konden mengen met zijn eigen brokjes en dat ging er goed in zodra we op de kamer waren.
Wat een rust, heerlijk. Een lekkere warme douche, nog even de tv aan. Bertju ligt al onder zeil in zijn mandje onder zijn dekbedje. Langzaam vallen de kijkers dicht. Nu had ik al een extra kussen gevraagd. Waar het voorheen altijd wel goed ging was het nu bagger en boos. Ik kon m’n draai niet vinden in die zachte kussens. Als ik dan eindelijk een manier gevonden heb gooit mijn slaapmachientje roet in het eten. Het nachtkastje leek wel een klankkast, pokke geluid. Niks van aantrekken dacht ik nog maar dan begint mijn wederhelft lichtelijk te snurken…..aaaarrrgggghhhhhh…. ik wil slapen. Toeter af, bed uit, handdoek onder het machientje, weer pissen, weer zoeken naar een goed kussenmaniertje…..toeter op….zucht….yesssssssss….kendeng, in dromenland. Helaas niet voor lang.
Onze vrolijke viervoeter heeft dorst midden in de nacht. Niks mis mee, als je dorst hebt mot je drinken maarrrrrrrrrrrrrrrr zelf onder je dekbedje kruipen is schijnbaar een ander verhaal. Dat kan hij niet en dan ben ik de Sjaak. 3.15 uur springt meneer naast me op bed. Tikt met zijn neus heel voorzichtig mij aan tot ik wakker wordt. Zodra hij merkt dat ik wakker ben gaat hij naast zijn mand zitten, zo van “je moet me toe dekken”. Vervolgens duikt hij zijn mand in, nestelt zich lekker en ik bedek hem met zijn dekbedje. Weg is meneer weer en ik…..juist, klaarwakker. Kan niet meer slapen met de toeter dus maar even zonder met als resultaat, woelen, draaien en zeker niet goed meer slapen.

Wat ben ik dan blij met de water koker als je om 5.30 uur maar gaat opstaan en koppijn van de drie biertjes….zucht. Mmmm lekker bakkie en een pijnstillertje en het balkon op. Wwoohooo… het is nondesju koud in Brochthausen/Duderstadt. De MR2 is bedekt met een laagje ijs. Tjonge zal die normaal gesproken niet snel mee maken….maar wel in Duderstadt.
Yvonne had me gevraagd haar om 6.30 uur wakker te maken om dan vroeg te vertrekken voor een toertje in het Harz gebied. En zo geschiede. Opstaan, lekker douchen om zo fris en fruitig de dag te beginnen. Bertju springt ook al vrolijk rond…uuhhh die wilt ook naar buiten. Even dus een frisse neus halen wat een moment wordt onderbroken door een mooie drol. Jaja ik weet het, beetje onfris verhaal maar een week eerder deed ik er een moord voor om zo’n drol te zien. Voor ons ook een teken dat het nog steeds goed gaat met Bertju.
Dan kunnen we ons gaan begeven aan het inmiddels toch wereldberoemde ontbijt. We doen ons in alle rust tegoed aan alle lekkernijen die er te krijgen zijn. Altijd weer een feestmaal dat ontbijt in Zur Erholung.

Na het ontbijtje is het altijd tijd voor een pafke. Nare gewoonte maar kom er maar eens vanaf hè. Dan horen we de bekende zzw roffel. Er draait een gele zzw de parkeerplaats op met een grote sticker op de voorruit “Yellow Bitch”. Tjonge die moeten vroeg vertrokken zijn zeg. Zoals een goed Wild Bucher betaamd stellen we ons voor. Dan horen we ook dat zij om 3.30 uur in de vroege morgen vertrokken zijn…..wwooohhhoooooo knap hoor voor een familie bezoekje.

Anyway, met een goed gevulde maag gaan Yvonne, Bertju en ik op pad. Altijd weer een geweldige ervaring als de Remus roffel van zich laat horen. Het ijs op de zzw vertrekt langzaam naar de eeuwige jachtvelden. Echter, nog geen weer om dakloos te gaan rijden. Voor ons althans want ik ken familieleden die het dak er nog af doen als de regen met bakken naar beneden komt denderen. Als eerste de automatische piloot aan om te gaan tanken en daarna…..sjeuren en we zien wel waar we uitkomen. Ik bedoel eigenlijk dat we naar een stuwdam wilde rijden en er zou ook een hangbrug zijn.
Bertju heeft zich inmiddels weer bij de voeten van Yvonne genesteld en heeft de ogen alweer gesloten, het is ook lekker warm daaronder hè.
Wat is het toch mooi in het Harz gebied. Het mooie van alleen een toertje maken is dat je veel meer ziet. Je hoeft niet zo op je voorman en achterman te letten en je kan eens even echt op het gas hahaha. We komen dan ook wel wat bekende plekjes tegen, waaronder een tunnel. De bekende tunnel waar we ooit eens achter Anton reden. Anton gaf toen eens flink gas. Geweldige 2zz sound maar zodra we de tunnel toen uitkwamen was er politie controle. Ik zie die agent nog aankomen lopen maar schijnbaar was de groep toen te groot en we konden gelukkig door rijden. Met die herinnering liet ik me vlak voor de tunnel terug zakken om zelf ook nog eens goed door de tunnel te knallen. Tja, ergens blijven we toch kinderen hè hahaha. Eenmaal in die tunnel zie ik toch een verdacht voertuig. Dat kon wel eens een politie busje zijn. Mmmmm maar even niet gassen en Jaapio bleef netjes door de tunnel rijden met 40km/h. en inderdaad, een politiebusje en net als we die gepasseerd zijn zie ik de remlicht van dat busje branden om ook net zo snel weer uit te gaan. Mazzeltje dus.
Dan valt me wel op hoe druk het daar zo ineens is. Ook bij die hangbrug een drukte van jewelste. Nou, die laten we maar voor wat het is hoor. We hebben het gezien en dat telt.
We gaan verder om van het Harz gebied te genieten. Mijn oren kraken wat zoveel wilt zeggen dat we goed aan het stijgen zijn. Dan zien we dat de toppen van de dennenbomen wit zijn, er doemt mist op. Wat een schitterende vertoning, geweldige natuur. Dan zien we ook sneeuw rondom ons en langs de weg. De wegen zijn echter goed begaanbaar, niks glad. Heel wat ooeehhh een aaahhh momentjes hoor, prachtig. Jaja, Yvonne en ik zijn het er over eens, zo op je zelf toeren is ook erg leuk.
Tijd vliegt when you have fun dus naar een stopje besluiten we om een spannende route terug te rijden naar het hotel. De wegen zijn goed begaanbaar, relatief droog ook maar her en der toch ook nog nat. Goed opletten als je even de vaart erin zet.
Na een tijdje komen we bij die grote houten motor aan. Al wel vaker gezien maar als je in een groep rijd dan ga je zelf niets toppen. Nu wel, leuk foto momentje. We zetten de MR2 naast de motor in het gras. Pas dan zie ik dat er een mega groot houten zitje erbij staat. De toren die er staat blijkt een oude wachttoren te zijn. Even later stopt er nog een auto met Duitsers. Met die Duitsers maken we een praatje en de beste man wist me te vertellen dat we op de grens tussen het oude DDR en het westen stonden. Bijzonder hoor. Zo leer je nog eens wat. Ook maakte hij ons attent op een klein stukje hekwerk. Op die grens stond het helemaal vol met dat hekwerk waarop stroom stond vroeger.
Het weer was inmiddels al wel van dien aard dat we al een stuk dakloos hadden gereden. We maken wat leuke foto’s voor het na geslacht en dan gaan we verder huiswaarts…oeps naar het hotel. Dat laatste stuk is wederom fenomenaal. Droog wegdek, gaaaaaaassssssss erop, i love it.

Hotel in zicht, we draaien de parkeerplaats op en…..jaja…..daar zitten onze vakantiegangers al op het terrasje, Mirjam en Christiaan. Zodra we uit gestapt zijn wordt ik toch wel een beetje droevig. Tjongejonge wat zie onze zzw eruit zeg. Niks voor mij maar eigenlijk ook weer…..boeieeeee. De Subaru ziet echter heel proper uit. Zeker net gewassen hahaha.
Heeeeyyyyyy Mirke en Chris….. handjes schudden, puneke links, puneke rechts en weer een puneke links. Uuuhhhhhh…. Doet me even denken aan een Mestreechs momentje met Robke en Thea….later meer daar over hahahaha.
Mirjam en Chris waren er ook nog niet zo lang want even later kwam de worst al om de hoek kijken. Ik heb niks gezegd hoor….. toen kon Mirjam nog wel rustig haar worst op eten.
En dan is het weer…blablablabla…… onder het genot van een bakkie pleur. Chris verteld honderduit over de nieuwe bus. De oude heeft inmiddels het veld geruimd. De nieuwe heeft 360 pk op de weg (als ik het goed begrepen heb) ruim 500nm…..een bom dus. En er komt ook familie uitbreiding hoorde we tot onze verassing. Een heuse BosBus hahaha en dan ook nog een de enige echte kleur (denkt Jaap-Rood) wwhahaha….. op de foto is het iig een prachtig familielid. Ben benieuwd irl.
Wat hoor ik nu? Bekende sound van een Remus? Bijna dan, het is een TTE uitlaat wat eigenlijk weer een Remus is.
Pieter en Peggy komen de hoek om. Machtig mooie grijze ZZW met hardtop. Yyyeeeee….. weer puneke etc etc en het blabla gebeuren gaat verder. Bertju is ook erg blij aan zijn staart te zien. Nu kon hij Mirjam al niet met rust laten en na het begroeten van Pieter en Peggy was Mirjam weer de Sjaak hahaha
Paas Editie is dus nu echt begonnen.
Pieter heeft denkelijk dezelfde genen als ik want na een bakkie wilt Pieter wel even zijn ZZW proper maken wat ik weer een strak plan vind. Die van ons heeft het schaamrood op de bumper zitten, wit dus….bah. we gaan dan toch maar even de bolides wassen. Eenmaal terug loopt het langzaam vol met de Wild Bunchers. En weer een bekende ZZW roffel….. Kees en Johny…(volgende keer niet je hamster vergeten hè). Weer bekende roffels….
Erik, Anton, Peter, Renate, Robke, Thea etc etc en….wasda voor een geluid? Jeroen met sw20 6 pitter met lekke uitlaat of zo iets. Jeroen en Sandra in hun mega snelle Astra …….
Het blabla gebeuren is nu geratel geworden…… en dan komen er nog meer. Hans en Amy, (gelukkig een kleur genoot erbij….ahum 2 kleur genoten dus) een witte AW11, Justin….. en nog een paar, hun waren er al eerder maar wij lagen al in bed en in de vroege morgen waren wij al weer weg.

Het gaat loos, vrijdag, D-day, nu begint het echt. Inmiddels een flinke groep. Buiten, binnen, boven en beneden, overal Wild-Bunchers hahaha…. En eer je het in de gaten hebt is het etenstijd.
Daar kijk je toch elk jaar weer naar uit. Goed gevulde bakken voedsel, eten zoveel je wilt en lekkerrrrrrrrrrrrrr. Al tijdens het eten hoor je overal de kilo’s eraan komen.

Later zitten we wat na te tafelen, biertje erbij….. blablabla…. Robke is aan het sjeuren en Thea zit naast mij. Ik meen dat Chris Thea iets laat zien op de foon waarop Thea weer iets ziet en zegt…. Ik ben scherp hè!
Uche uche….. nu heb ik 24 jaar in Mestreech gewoond en Robke is een geëmigreerde Maastrichtenaar, oftewel een import Fries. Ik ben scherp heeft een bepaalde betekenis in Maastricht dus ik kon het niet laten daar een opmerking over te maken. Thea snapte er niks van en zat met haar oren te klapperen. Uiteraard heb ik de betekenis niet uitgelegd maar tegen Thea gezegd dat ze maar op een briefje moet schrijven “ik ben scherp” en dat op Robkes kussen moet leggen. Dan wordt de betekenis wel duidelijk.

De eerste avond is super gezellig. Het is zo gezellig, verraderlijk gezellig, dat je de neiging hebt om te blijven hangen. Hoe langer je blijft zitten hoe meer biertjes de huig passeren. Bertju heeft zijn plekje al gevonden, ligt lekker te slapen en trekt zich niks aan van de herrie. Toch verlaten we de gezelligheid op een gepaste tijd hoor. Ik heb geen zin om de dag erna met een kater rond te lopen.
Eenmaal op de kamer nog een longtorpedo scoren, tandjes poetsen en….aaarrrggghhhh dat rot kussen maarrrrrrrrrrrrrrr Peggy had een mega goede oplossing. De twee kussentjes van de tuinstoelen in je sloop erbij proppen. Dat heb ik dus ook gedaan. Bertju was zijn maag nog even aan het vullen en slentert dan naar zijn mandje. Kijkt me aan alsof hij zeggen wilt…. Ja komop nou, dekbedje omhoog houden please, wat ik dan ook doe. Kruipt in zijn mandje, draait zich eens om en laat zich neer ploffen met een blik van…zo laat me nun maar met rust. Gutenacht mein freund.
Dan gaan ook wij trachten de kijkers te sluiten en……waarachtig het kussengebeuren is nu prima, thanks Peggy want weldra lig ik iig geval in dromenland.
En dan…..wat is dat dan? Iets zit tegen m’n toeter te tikken lijkt het wel. Heel langzaam doe ik mijn ogen open en ja hoor, daar zit Bertju naast mijn hoofd. Kijkt me met een scheef kopje aan alsof hij zeggen wilt “wakker worden”. Zodra hij merkt dat ik onder de levenden ben spint hij van het bed af en gaat naast zijn mand zitten. Pppfffffff zal hem toch eens moeten leren zijn dekbedje zelf over zich heen te trekken hoor. Meneer duikt zijn mand weer in, nesteld zich lekker en wacht tot ik zijn dekbedje weer over hem heen leg. Ja, mooi is dat, hij slaapt weer en ik klaar wakker. Het klokje geeft 3.15 uur aan. Tja, even de blaas ledigen en dan maar proberen verder te meuren. Toeterloos want dat gaat niet meer lukken. Al woelend, draaien en puffend ben ik om 5.30 uur maar op gaan staan. Ritueel koffie maken, blaas ledigen en smokinggggggggggg.
Uurtje later staat Yvonne ook op. Ofis het Yvonne Ook ook op?
Na een verkwikkend douchje ben ik Bertju gaan uitlaten. Kan toch altijd weer genieten van de rust zo in de vroege morgen. Helemaal mooi is het kabbelend beekje bij het hotel. Bertju snuffelt zich wat af.

Zaterdag begint. Het geijkte groepje is ook op Erik, Jeroen. Samen een pafke doen wachtend tot de bel gaat en er wederom een vreetpartij kan beginnen. Ondanks het ochtend gebeuren voorspelbaar is blijft het altijd weer leuk.
mmmm….brödschen mit ruhrei und spek, gekookte ei erbij en sloten koffie…..mjammie. langzaam druppelt de eettent ook vol met slaperige gezichten hahaha…. Als de één nog moet beginnen met ontbijten staan wij al op het terras….smokinggggg om even later weer terug te gaan voor nog een bakkie.
Samstag, wat staat er op het programma? Een bezoekje aan het luchtvaart museum aldaar ergens in de buurt ver weg. De één gaat nog snel tanken, de ander propt er nog een ei in, de volgende vervangt een bobine die schijnbaar niet tegen Duderstadts lucht kan want vorige keer was die ook al kaduuk….. kortom een ider doet wat die doen wilt maar rond 10.30 uur is alle ballen verzamelen, we vertrekken.
De weekendrust wordt weer wreed verstort als de Wild Bunch vertrekt. Een hele rits MR2’s, opel, bus, Z350 met gerepareerde bobine…. Uitzwaaien door het hotel personeel.
Na een leuk toertje arriveren we bij het museum. Zo goed als elke plek die vrij was is nu bezet. De meesten zijn al binnen als wij aan deingang verschijnen en dat denk je…… gloeiende miljaar….. “hunden nicht erlaubt” staat er te lezen aan de ingang. Tja….doei…..en wij draaien ons om om te vertrekken. Bertju mag dus niet mee naar binnen. Maar wacht eens even….. geen hond naar binnen maar wel een kat??? Bbbooooeeeeeeiiiieeeeee hahaha….. volgende keer trekken we Bertju een kattepakkie aan wwwhhhahahahaha en leren hem ook nog miauwen. Helaas het is eenmaal niet anders, als honden niet naar binnen mogen dan gaan ook wij niet naar binnen. Van de andere kant maakte het ons weinig uit ook. De MR2 is nog warm dus maken we ons eigen dagje ervan en dat is goed te doen in het Harz gebied. Als de anderen vliegtuigjes bekijken zijn wij alweer onderweg en dat doen we eigenlijk toch liever, beetje rond scheuren, wat rond kijken en genieten van de natuur.
Ook nu weer grote contrasten van sneeuw, zon, mist etc etc….schitterend.
Na wederom een mooi prachtig toertje komen we weer bij het hotel aan. Bakkie, kuchen dabei, wie doet je wat. 100% genieten. En wat hebben we dan gemist? Helemaal, totaal niks want de eerste foto’s verschijnen al op facebook, dubbel genoten dus hahahaha.

Tijdens het avond eten wordt door Anton verteld wat de bedoeling is voor de dag erna. Het komt er op neer dat je de mogelijkheid hebt om mee te rijden in een snelle groep, een langzame groep of je doet je eigen ding.
Als we wat later aan de peuk zitten buiten vraag ik aan Jeroen wat hij gaat doen. Dag eerder al ging hij met zijn Astra zelf op weg naar het museum want leuk is het idd niet als normaal gesproken een der snelste bolides onder je kont hebt en nu dan met een Astra tussen het geweld moet rijden niet leuk en Jeroen zegt dat ze wel kijken wat ze gaan doen. Yvonne en ik vinden dat niet leuk voor hun en stellen voor om wat onder ons vieren te gaan doen. Dan haken wij bij hun aan. In het verleden ook al eens een dagje onder ons vier wat gedaan en dat staat nog altijd in mijn geheugen gegrift zo leuk was dat. Nou daar hadden Jeroen en Sandra wel oren naar. Mooi doen we dat.
Wat later komt Kees naar me toe en vraagt wat wij gaan doen. Wij gaan dus op pad met Jeroen en Sandra. Als je wilt ga je toch mee. Kees twijfelt, langzame groep, snelle groep, Jeroen Groep? Lekker doen wat je wilt Kees. Kees wilt wel met ons mee maar wilt ook sneeuw zien. Mooi toch, ons boeit het niet, vragen we aan Jeroen en Sandra wat hun willen. Ook hen boeit het niet en op dat moment vertrekken de meesten ook. Mirjam en Chris staan nog op de parkeerplaats te twijfelen. We vertellen dat wij onder ons wat gaan doen. Och dan gaan we met jullie mee, zeggen Mirjam en Chris. Geweldig zegt Jeroen weer dan kruipen we bij jullie in de Subaru. Wwwhahahahaha dus ik zeg weer tegen Kees, dit wordt geen langzame rit dus met een bom als de Subaru. Huilbuien van het lachen dus.
Gedrietjes vertrekken ook wij. Busje voorop en Kees in het midden, Jaapio is de lantaarndrager. Chris kent de wegen wel hier dus weer genieten. Af en toe trapt hij de Subaru even op zijn staart wat een geweldige sound ten gehore brengt. Boggie links, boggie rechts, beetje omhoog en dan weer omlaag. Wederom de schitterende natuur, mist, sneeuw en prachtige vergezichten. Kees wilde sneeuw en dat heeft hij gezien ook. Dan stoppen we ergens voor een pauze. Bakkie en Mirjam en Chris gaan voor een bokworst. Zonder er verder op in te gaan heb ik nog nooit iemand zo snel een hap zien nemen van een worst. Lachen ten top.
Dan oppert iemand het idee om de hoogste berg aldaar te gaan bezoeken. Leuk hoor, nog meer sneeuw in het vooruitzicht. Onderweg daar naar toe komen we groepje van Hans Rijsdijk nog tegen. Helaas kunnen we niet verder en hoger komen met de auto. Wat doen we? Na een blik op het klokje zegt iemand, Jaap kan een spannende route ingeven in zijn TomTom, doen we dat toch richting hotel? Prima, strak plan dus ik mot voorop gaan rijden, Kees in the middle en Chris met consorten zijn nu de lantaarndrager.
Wederom een geweldig stukje gereden. De wegen waren droog, dakje er af, zonnetje op het bolletje en af en toe een beetje gas erop. Niet te hard maar toch hadden de nootjes last van de middelpuntvliedende krachten en zelfs een moment waarop mijn rechter trommelvlies naar het Himalaya gebergte werd getransporteerd……manman wat kan Yvonne schreeuwen hahaha

Na wederom voor de volle 100% genoten te hebben komen we lekker op tijd aan in het hotel. En dan weer een hilarisch moment. Was het eerst de worst de huilbuien veroorzaakte was het nu een ijsje die de harten deed smelt van het lachen…..geweldig hahahaha.
Wij hielden het bij een bakkie mit kuchen.

Time flyes when you have fun……. Time to eat. Alweer???
Als hongerige wolven stort men zich op de voederbakken. Soms denk ik bij die taferelen dat men denkt dat er iets te kort is. Tegendeel is waar want zodra een bak leeg is wordt die gewoon weer gevuld. Heel bijzonder daar in dat hotel. Te kort aan eten is daar geen optie. En ook nu weer volop keuze, heerlijk en meer dan voldoende. Soms denk ik wel eens, maak een groepsfoto aan het begin van de meeting en een foto na de meeting. Je zal zien dat iedereen de broek strakker heeft zitten hahaha.
Anyway, het weer super eten, gezellig. Nadien zitten we wat na te tafelen en dan valt me ineens het gebeuren in van Thea. Ik maak even de fout dat het Sandra was maar het was Thea. Robke zit naast me en dan vraag ik aan Thea of ze het briefje met de tekst “ik ben scherp” op Robkes kussen had gelegd. Robke snapt er niks van en kijkt als een kip een ei op zijn bord heeft geled. Huh??? Nee Thea had dat niet gedaan. Dit was het begin van een buikkrampende periode. Lekker als die propvol zit.
Waar gaat dit over, zegt Robke. Geen briefje met “in ben scherp” op je kussen gevonden Robke? Nee en nog dringt het hem niet door als import Fries. Heel even moet ik hem opfrissen met zijn afkomst. Wat betekend in het Mestreechs ik ben scherp? Ich bin sjerp Robke, niet ik maar dat riep Thea gisteren. Oooooooooooooooohhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh……wwhahahaha…. En Thea wist nog niet wat dat betekende. Na enige uitleg was het hek van de dam. Dat betekend “ik heb zin” Thea zegt Robke. Thea had uiteraard ook wat Maastrichtse woordjes van Rob geleerd. Prompt zegt Thea, wat betekend dan pikkepuner? Nou daar had ik dus nog nooit van gehoord. Pikkepuner? Geen idee. Geer en Goor zijn pikkepuners wwhahahaha…. En van het een kwam het ander. De hele tafel lag in een deuk. Dan heeft Robke het ludieke idee om eens op pikkepuner te gaan Googlen. Nou ja zeg….. piepmunneke zegt Google…..wwhahahaha…. de woorden kaanjelke, brèrke, saijs wat sais moet zijn….kortom zeer hilarische momenten.

Een ieder gaat zijn ding doen. Avondrit gaat van start. Enkele duiken de bar in. Ook wij doen dat. Dan een app, waar zitten jullie. Dus dan maar weer naar de eetzaal om wat later weer naar de bar te verkassen. Onze bedoeling was op tijd te gaan slapen en niet te blijven hangen. We willen toch fris en fruitig en vroeg aan de thuisreis beginnen de dag erna. Wilde we rond 21.30 uur al naar boven gaan werd het toch nog een uur later met de nodige biertjes achter de kiezen. Het was ook beren gezellig.
Tja, nog een nachtje slapen en dan zit het erop. Bertju ledigt zijn bakje weer. Ik ben echt blij dat hij nergens geen last meer van heeft. Ten tijde dat ik dit schrijf is hij ook weer van het speciale voer af, sterker nog, vanmorgen voor het eerst weer wat lekkers gehad tijdens ons ontbijt.
Zodra meneer zijn bakje leeg heeft duikt hij zijn mandje al in. Ik zegt nog tegen hem, me niet wakker maken hè als ik hem toedek hahaha….. tandjes poetsen en hoppa het nest in. Gutenacht. Het enige wat ik nog gehoord had was een doffe knal, ik viel als een blok in slaap. Laat maar eens een blok vallen hihi.
En dan….tik tik tegen m’n masker. Schijnbaar werd ik niet snel genoeg wakker. Meneer zat naast mijn hoofd in m’n oren te piepen. Aaarrrggghhhhh….. 2.45 uur is het. Ach arme knul, heb je het koud zonder dekbedje. Ik stop hem weer lekker toe maar ik kon weer niet verder meuren met toeter lief. Rest van de nacht was het woelen, draaien weer wakker geworden van onze grote vriend die dacht even te moeten gaan drinken. Dan kan hij wel zelf onder zijn dekbedje kruipen. Anyway, 6.30 uur eruit. Bakkie, peukie, poepen en douchen. Uurtje later Kroepie er ook uit, en zo als altijd, als een geoliede machine doen we ons ding. Als ik Bertju ga uitlaten kan Yvonne douchen en zo. Tassen inpakken, kamer mooi netjes achterlaten. Alle spullen inladen alvast. De kosten betalen kon ook al en om 7.30 uur gleed het eerste ei alweer naar binnen. We zien een versierde stoel. Van wie? Geen idee. Later begreep ik van Elwin. Alsnog gefeliciteerd Elwin. Ik zal je zeggen, kreeg haast niks meer op van al die dagen schransen. We hebben een flinke rit voor de boeg dus toch maar 2 broodjes kaas achterover gedrukt. We hebben iig in aslle rust kunnen ontbijten hahaha…. De hele zwik lag nog in diepe rust. Alleen Erik verscheen oven voor de ramen met een dikke peuk hahaha.

Buikje vol, alles klaar, we kunnen gaan. Van hen die op zijn nemen we afscheid, van de snurkers doe ik hier nog maar een keer. Zelfs een dame van het personeel komt even afscheid nemen.Net voor achten roffelt de zzw alweer. Byby Zur Erholung….. het was meer mooi, gezellig, super…..bis im august dan kommen wir wieder zuhause.

Al snel verdwijnt het hotel uit mijn spiegel zodra ik de eerste bochtjes rustig neem. Even tanken in Duderstadt. Wat doen we? Binnendoor richting Kassel? Normaal gesproken doen we dat wel maar snoven we thuislucht al op. Oké, linea recta naar huis dus.
Het was super rustig op de weg, haast geen kip te zien. Die zijn natuurlijk uitgeput van al die eieren die hebben moeten leggen hahaha…. Al cruisend komen we bij de snelweg aan. Ook daar is het bijzonder rustig. We hebben geen haast dus we houden ons netjes aan de aldaar geldende snelheid van 120km/h. Uit het niets, ineens, ik zie nog een zwarte schim en dan boemmmmm en een hoop veren. t*r*ng zeg, dat was een vogel. Nou dat zal wel bumperschade zijn dan. Niet niks met die snelheid. Even stoppen zegt Yvonne. Egnie, kan er toch niks aan doen nu, we rijden lekker door. Arm vogeltje maar ik ben weer blij dat koeien niet kunnen vliegen zeg.
En dan mag de snelheid omhoog. 150, 160, voelt altijd nog aan als cruisen. Eer we het in de gaten hebben zitten we al op 180km/h. nog altijd zeer weinig verkeer op de weg en nu wil ik wel eens weten waartoe de ZZW in staat is. Ooit al eens 220km/h op de gewone teller gehad richting Bourtange auf der autobahn. Nu we toch al een tijdje op 190km/h zaten deed ik er nog wat gasje bij. Langzaam kruipt de snelheid op de tomtom naar 204, 209, 214, 217….. Yvonne pakt de camera…. Ik zie nog 220, 221….. jaja zo is het wel goed hoor hahahaha….. nu weer even rustig aan en met 180 verder uch uche over rustig gesproken maar zo voelt dat wel na die snelheden. Vind het wel vet hoor….. Bertju ook, die slaapt gewoon door. Na ruim 200km houden we even pauze. Even een sanitaire stop en een bakkie. Hoppa. En door maar nu is het ineens een stukje drukker op de weg..
De hele weg was het wel droog maar toch een dreigende lucht. Tot nog toe het dakje dicht gelaten. De kilometers vliegen onder ons door en als we een volgende sanitaire stop maken, onze weg weer vervolgen, doen we dat dakloos. Herlich…..

Iets voor 12.15 uur rijden we bij ons de straat in. Zucht…..veilig en wel thuis. Als eerste even kijken of er bumperschade is. Zover ik het heb kunnen zien is er geen schade, joepie. Ook nu weer als een geoliede machine alles uitladen, alles op de plek, was in de was, koffie in de kast, waterkoker de zolder op etc etc.

Nu is het echt afgelopen dus…..of toch niet????

De Remus roffel is niet onopgemerkt gebleven in de buurt. We hebben de boel nog niet aan kant of….. of we zin hebben in een verlaat Sara feestje bij ons om de hoek. Of we zin hebben om lekker te gourmette….. oja natuurlijk, hebben altijd wel zin in gezelligheid. Maar goed dat we onderweg ons niet hebben vergrepen aan Deutsche wursten, schnitzels, ijsjes, snickers of ander maagvullende goederen, nee zelfs niet een broodje of stukje kuchen. Van een dergelijk weekend maakt je maag overuren dus er kon even niks meer bij. Maar goed, tegen de avond is er uiteraard weer wat plek.
Als echte afsluiter hebben we super genoten van het gourmette, pintje erbij en zelfs ein zitrone schnaps…home made ook nog. Hoe mooi kan je het hebben hè.

En dan is het is écht afgelopen. Nadien nog heel even tv kijken wat meer leek voor de tv in slaap vallen. Hoppa ins bedchen.

Het was weer een mooi Wild-Bunch weekend. We hebben er met volle teugen van genoten. We kijken dan ook weer uit naar het volgende evenement, en wel de Loederdag.

Tja Erik, ik was er stellig van overtuigd om deze reis geen reisverslagje te maken, zoals besproken op het terrasje. Toch maar gedaan omdat jij het zo leuk vind hahahahaha


https://youtu.be/3bsxMmafCmc

https://youtu.be/8FPVuhnujG4

Gebruikersavatar
Linea Sol
Die-Hard
Die-Hard
Berichten: 5913
Lid geworden op: ma sep 16, 2002 16:43
Auto: CHR hybrid
Locatie: Tilburg

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door Linea Sol » vr apr 06, 2018 15:08

8-) mooi man
heb het verhaal niet helemaal gelezen maar wat ik gelezen heb is precies mijn ding heerlijk toeren in Duitsland 8-)
filmpjes ook gezien trouwens :D
Gegroet JO

Back to Toyota 8-)

Gebruikersavatar
Kees
CCNL Member
CCNL Member
Berichten: 3517
Lid geworden op: di okt 01, 2002 21:12
CCNL lidnummer: 25
Type Corolla: AE101
Auto: AE11 Levin
Locatie: Oosterhout --> Brabant!!
Contacteer:

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door Kees » zo apr 08, 2018 22:00

What hé said.... Ik was er ook en t was gezellig
- AE101 - 2.0 3S-GE BEAMS Redtop powered! + S54 LSD
- EP82 16v GT Turbo
- AE111 Levin BZ-G 6-speed 4AGE 20v *JDM*
- ZZW30 1.8 16v
- JCE10 2JZ-GE sportcross kinderwagen..

http://www.groundspeed.nl

Gebruikersavatar
jaapio
Special member
Special member
Berichten: 786
Lid geworden op: vr apr 13, 2007 07:18
Type Corolla: E10
Auto: P9 en MR2
Locatie: Limburg/Brunssum

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door jaapio » ma apr 09, 2018 07:21

Kees was er ook...... :D :toost:

Afbeelding

Niet bij te houden die man :)

R1ck
Newbie
Newbie
Berichten: 37
Lid geworden op: di aug 15, 2017 15:15

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door R1ck » ma apr 09, 2018 19:01

Mooi verhaal Jaap! Prachtig om te lezen :D

Gebruikersavatar
Linea Sol
Die-Hard
Die-Hard
Berichten: 5913
Lid geworden op: ma sep 16, 2002 16:43
Auto: CHR hybrid
Locatie: Tilburg

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door Linea Sol » ma apr 09, 2018 19:40

zijn er nog meer van hier mee geweest???
Gegroet JO

Back to Toyota 8-)

Gebruikersavatar
jaapio
Special member
Special member
Berichten: 786
Lid geworden op: vr apr 13, 2007 07:18
Type Corolla: E10
Auto: P9 en MR2
Locatie: Limburg/Brunssum

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door jaapio » di apr 10, 2018 06:22

Alleen Kees en ik :D

Gebruikersavatar
Peet
CCNL Member
CCNL Member
Berichten: 4163
Lid geworden op: vr sep 17, 2010 23:08
CCNL lidnummer: 803
Type Corolla: E11
Auto: corollag6r

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door Peet » wo apr 11, 2018 16:33

en je vrouw en die lieve hond jaap ,wat een scheetje ;)

peet

Gebruikersavatar
jaapio
Special member
Special member
Berichten: 786
Lid geworden op: vr apr 13, 2007 07:18
Type Corolla: E10
Auto: P9 en MR2
Locatie: Limburg/Brunssum

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door jaapio » do apr 12, 2018 06:18

Uiteraard Peet...... :D

Afbeelding

Gebruikersavatar
Peet
CCNL Member
CCNL Member
Berichten: 4163
Lid geworden op: vr sep 17, 2010 23:08
CCNL lidnummer: 803
Type Corolla: E11
Auto: corollag6r

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door Peet » do apr 12, 2018 14:58

Mooi he. Echt een scheet ;)


Peet

Gebruikersavatar
jaapio
Special member
Special member
Berichten: 786
Lid geworden op: vr apr 13, 2007 07:18
Type Corolla: E10
Auto: P9 en MR2
Locatie: Limburg/Brunssum

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door jaapio » zo apr 15, 2018 06:37

Ja joh...... :amen:

Ik zeg altijd maar..... ik heb meer vertrouwen in 4 poten en een kwispelende staart dan in 2 benen en een uitgestoken hand..... :lol:

Gebruikersavatar
Peet
CCNL Member
CCNL Member
Berichten: 4163
Lid geworden op: vr sep 17, 2010 23:08
CCNL lidnummer: 803
Type Corolla: E11
Auto: corollag6r

Re: MR2 club Wild-Bunch goes Duderstadt Paas meeting

Bericht door Peet » zo apr 15, 2018 08:05

inderdaad jaap ;)

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast